با دعای فرج‌ خوشبخت می‌شویم!

نیایش



۱۱ مهر ۱۳۹۹ / ۲۰:۰۱:۵۶
۴۰۸


وقتی دعا نکرده، منتظر بمانیم، مَثَلمان می‌شود مثل کسی که یک لنگه پا در کنار خیابان..

وقتی دعا نکرده، منتظر بمانیم، مَثَلمان می‌شود مثل کسی که یک لنگه پا در کنار خیابان منتظر دوستش ایستاده است بی آن که قبل از آن همه سرپا ایستادن و در جا زدن، قرار قبلی گذاشته باشد! آن وقت اگر گذر آن دوست روزی به آن خیابان بیفتد – به فرض این که آن فرد از انتظار بی‌جا فرار نکرده باشد- لابد به او می‌گوید: «خب پدر آمرزیده! قرار نگذاشته بی‌خود خودت را معطل کردی!»

انتظار، اصلاً بدون دعا معنا پیدا نمی‌کند. حالا نمی‌گوییم انتظار، بدون دویدن به سمت موعود معنا پیدا نمی‌کند؛ آن پیشکش. وقتی دعا نباشد، انگار نه امام را خواسته‌ایم نه راحتی خودمان را. آن وقت، انتظارمان دقیقا می‌شود دست روی دست گذاشتن! این هم که انتظار نیست...

 

خود امام رسماً و کتباً از همه خواستند که دعا کنند. دلیلش را هم یادآوری کردند. ایشان در نامه‌شان به «شیخ مفید» فرمودند: 

«و امّا نحوه‌ی بهره‌وری از من در دوران غیبتم همانند بهره‌وری از خودرشید است هنگامی که ابر آن را از دیدگان پوشانده باشد و من البته مایه‌ی ایمنی اهل زمین هستم؛ همچنان که ستارگان مایه‌ی ایمنی اهل آسمانند. پس از آن چه برای شما فایده‌ای ندارد، مپرسید و برای آگاه شدن از آن چه تکلیف ندارید خود را به زحمت میندازید؛ و بسیار برای فرج دعا کنید، برای تعجیل فرج که فرج شما در آن است.» 

برچسب‌های این مطلب:

حضرت امام زمان ع

چندرسانه‌ای :



برای درج دیدگاه باید ابتدا به عنوان کاربر به سایت وارد شده باشید.